"... Kapiyi Remzi acti. Remzi avurtlari icine cokmus, gozunde, hani siz de bilirsiniz ya, yalnizca cocuklara ozgu olan o merakli bakislarin zerresi bulunmayan embesil yaradilisli bir cocuktu. Zaten cocuklari sevmeyen ben, gecen bayram, bayramin dorduncu gunu olmasina karsin hâlâ siyah cizgili gri takim elbisesini giyip bizden seker istemeye geldiginden beri Remzi'den tiksiniyorum. Yalandan bir basini oksayip iceri, babasi Menderes Abi'nin yanina gittim. Menderes abi oglundan yana cok dertliydi. Remzi'ye karsi hirpalayici bir davranis sergileyerek oglunun derslerinin cok kotu oldugunu, mumkunse yardimci olmami istedi. Ve karsisiginda reddedilmeyecek bir meblag sundu. Meblagi duyunca birden Remzi'ye karsi buyuk bir sempati besledim ben. Hatta oyle sempati besledim ki Remzi gibi pirlanta bir cocuga karsi sert cikislar yapan babasi bir anda dustu. Ama sonra meblagi odeyen sahsin Remzi degil de babasi Menderes Abi oldugu idrak edince her ikisine karsi da notr bi tutum sergiledim..."