Empfehlungen basierend auf "Kendine Hoş Geldin: "Kahverengi Dallardan Pembe Çiçekler Açtığına Göre Ümitsizliğe Gerek Yok" (Turkish Edition)"

Bize düşen, düştüğümüz yerde beklemek oldu hep.Bekleyecektik ve beklenenler asla gelmeyecekti. Gelecek dedikleri şey, olmayanlar, gelmeyenler ve kaybedilenler üzerine inşa edilecekti.Soğuk, karanlık, yalnız ve tedirgin koridorların çatlak duvarlarına asılmışbirer gölgeydik bu hayatta.Bir fotoğraf kadrajının dışında bırakılmış sevimsiz bir detay,devam zorunluluğu olmayan sıkıcı bir derstik.Öğrenemediler.Onlar bizden vazgeçtiler.Vazgeçtiler ve kazandılar.Biz kaybettik. Yine de vazgeçmedik.Her seferinde daha güzel kaybettik.En güzel biz kaybettik...

Her şey güzel derken başına öyle şeyler gelir ki "Yandım!" dersin, "Bittim!" Düşersin.İşte o an, içindeki iyilik çıkıp gelir ve kapını çalar. "Kalk!" der, "kalk!"Tutar elinden, karanlığı yırtar ve seni güzel günlere götürür. Korku nedir bilmez iyilik.Aydınlık, karanlıktan korkar mı hiç? İyilik adına yanan ateşi, kötülük söndürebilir mi hiç?Kötü günler ile karşılaştığında kimseye ihtiyacın yok! Önce Allah, sonra içindeki iyiliğe güven.Niyetin ne kadar iyiyse Allah o kadar seninle. Nasip niyete vurgundur; alsa da elinden yoğunu varını, döner dolaştırır geri verir sana hakkını!Olmaz deme, olur! Unutma ki Allah isteyince kuşlar filleri yener azizim!

"Biz bittik." demişsin. Fakat sen, bitmenin ne demek olduğunu bilememişsin. Bitmek değildi bizimkisi, başlayamamaktı. Bitmek için başlamak gerekirdi biriciğim. Biz hiç başlamadık ki. Sen beni güzel sevmedin. Sana her adım attığımda beni biraz daha sensizliğe ittin. Ben seni her şeyim diye sevmiştim.Meğer sende koca bir hiçmişim. İnsanlara "Ben ondan çoktan gittim." deme, sen bana hiç gelmedin. Ben senin varlığını hiçbir zaman hissetmedim. Fakat bir gün olsun vazgeçeyim de demedim.Şunu unutma; bizden ben vazgeçmedim, senin tarafından vazgeçirildim.Ama rahat olsun için çünkü sensiz daha rahat artık benim de içim!Kabul olacak dua olsan,açılmayacak uğruna ellerim.

Yükü ağır olur iyi kalplerin. Biliyorum çok yoruldun, bilinmedi değerin. Yaptığın fedakârlığın, gösterdiğin insanlığın ve tüm bunların karşılığında uğradığın haksızlığın da haddi hesabı yok. Anlatamadın kendini, anlaşılmadın ve biliyorum hep tek başına kaldın. Tüm iyi niyetine rağmen yaşadığın bu yalnızlığın da mantıklı bir açıklaması yok. Ne hevesle çıktığın yolların, sadece senin çabanla güzelleşen hayatların ve menfaatleri uğruna sana açılan kolların, ikiyüzlü insanların sonrası yok. Biliyorum çok kırgınsın ve çok yaralı. Ama geçmişin pişmanlıklarıyla geleceğini karartmanın da bir faydası yok. Üzülme sığınacak bir limanım, bir anlayanım yok diye. Bilmez misin, iyi bir kalbin yükü her zaman ağır olur. Yolu doğru olanların bu dünyada sefası yok. İstesen de kötü olamazsın sen, hiç kimsenin canını bile bile yakamazsın. Baştan aşağı iyi niyetli, sen baştan aşağı insansın. Bırak herkes hak ettiğini ve yaşattığını yaşasın. Güzel insanların bu dünyada bundan başka duası yok

Seni ''canımın içi'' diye sevecek birini kaybettin.Şimdi hiçbir can nefes olmayacak sana.Daha çok sevileceğini umarak gittiğin yerde sıkışırsa kalbin, elini kalbine koy. Çünkü o acı benim.O sıkışmayla sana, bizi bitirme çabalarını vehiçe sayışlarını hatırlatmaya geleceğim.Biliyor musun sevgilim? Seni sevdim.Bir insan hayatında ne kadar çok ve ne kadar güzel sevebilirse, o kadar sevdim.Bu da benim yenik zaferim.Sen benim ilk çaresizliğim,sen benim ilk yenilgimsin.