Berger'in fotograf uzerine yazilari, onun dusunmeye verdigi dikkat ve ozeni cok iyi kanitliyor. Yazilarini okumaktan bu kadar zevk almamizin bir nedeni olmali: Dusunce onun icin asla bir jest, kibir ya da entelektuel bir egzersiz degil. Kucuk bir cocukken icgudusel bir merakla bakmanin yetiskin disiplinine kavusmus hali sanki. Kendini baktigi nesneyle ictenlikle ve sefkatle ozdeslestirmesinden gelen, bizleri de icine ceken bir hakikat. Ikincisi, Berger'in yalin bir bicimde tanimladigi o estetik olcut: "Bu eser insanlarin toplumsal haklarini ogrenmelerine ve haklarini talep etmelerine katkida bulunuyor mu, onlari buna tesvik ediyor mu?" Bir ozelligi daha var bu yazilarin: Inceleme Berger icin hic bir zaman sadece bir elestiri ve sorgulama degil, her zaman fotografa ait gorunur ya da gorunmez bir hikiye anlatiyor bize. Ayni zamanda bir hikiye anlaticisi o.Geoff Dyer'in hazirladigi bu derleme fotografa ozel bir edisyon olarak tasarlandigi icin Berger'in onceki kitaplarindan bolumler de ic